EDEP YA HU!

Corona günlerinde ülkemizin her kesimi, tüm alanları, her bir kurum ve her bir bireyi sınanıyor.

Hatta daha ileri gideyim tüm alışkanlıklarımız, örf ve ananelerimiz, gelenek, göreneklerimiz, duygularımız, düşüncelerimiz, davranışlarımız sınanıyor. Bu süreçte devlet ve millet eliyle tedbirler alınıyor. Sözde yapılması istenen tedbirlerin ana teması; 65 yaş üstü, 20 yaş altı, zorunlu çalışma alanı dışında kalan kimselerin evde kalarak, virüsün taşınmasına ve bulaşmasına mani olmak. Hepsi bu cümledeki kadar basit. Öyle ki devlet zorunlu evde kalacak kimseler için de süper kahramanlar görevlendirdi. Vefa sosyal destek ekipleri oluşturuldu. Sağlık çalışanlarının yanında onlar kadar canla başla ve riskle, gece gündüz çalışan; polis, jandarma, sosyal hizmet çalışma görevlileri, kargo hizmeti verenler, sosyal yardımlaşma vakfı görevlileri, belediyeler, yatılı kuruluş hizmeti veren yerler, gıda denetmenleri, Afad gibi birçok kurum çalışanları da vatandaşların önemli ve elzem gereksinimleri için gerçek bir tevazu ve gayretle hizmet vermeye devam ediyorlar.

Peki;işler bu noktadayken evde kalan vatandaşa düşen iş, bu kahraman çalışanların işlerini kolaylaştırmak olmalı değil mi ? Bunu başaran ve vatandaşlık bilinciyle hareket eden kimselere bir diyecek, yok elbette. Fakat bir de bizim ahlakımıza, gelenek, görenek ve dini hoşgörümüze sığmayan istek ve talepler var ki, yok artık! dedirtiyor. Televizyonlarda ya da internette görüldü ki, görevliler tarafından vatandaşa güzel jestler yapıldı. Mesela; Jandarma, kimsesi olmayan ve 65 yaş üstü vatandaşın tarlasını sürdü. Evinden çıkamayanın ihtiyaçları, vefa sosyal destek ekiplerince sağlandı. Bunlarda elbet gerekli ve güzel ama bu süreçte bu iyi niyet hareketini bencilce işleri için kullanmaya çalışan haberleri duyunca, Ey Corona! sen bizim insanımıza ne yaptın, demekten geri kalamıyorum. İlginç zamanlarda yaşadığımız şu günlerde garip isteklere birkaç örnek vereyim. Vatandaşın birisi kuşları için yem istetiyor, görevliler gidip istenilen yemi alıyorlar. Vatandaş neden 1 çuval almadınız diye azarlama hakkını. kendinde görüyor. Market ihtiyacını sipariş verdiği görevliye, neden falanca marketten alınmadı diye azarlama hakkını kendinde görüyor. Annemin evine yatak götürülmesi gerekiyor diye aradığı görevlilere angarya eşyasının taşıtma işini yaptırmaya kalkan uyanık vatandaşımızı da gördü bu süreç. Canım dondurma istedi, doğum günüm, pasta alın; falanca kuruyemişçiden çekirdek getirin diye de arayanı gördü bu süreç. Dışarı çıkamıyorum derdiyle çatıya çıkıp oturarak ölümü göze alanı da gördü bu süreç. İstekleri makul karşılanmadı diye telefondaki görevliye küfredeni de gördü bu süreç…

Edep ya Hu! Biz böyle bir gelenekten mi geliyoruz. Bu süreç için emek veren kendi ailelerini riske atma pahasına hizmetten geri kalmayan, tüm görev alan kahramanlara böyle bir muameleye kimsenin hakkının olduğunu düşünmüyorum. Bu iyi niyeti israf etmekten, toplum içindeki kardeşliği, iyi niyeti, çalışma azmini ve güveni zedelemekten başka birşeye yaramaz. Bizler 7 cihana iyilik, merhamet, yardım, hoşgörü götüren ecdadın torunlarıyız. Şurada birkaç ay sonra gidecek Corona sınavında hiçbir vatandaşımızın insanlık dersinden sınıfta kalmasına gönlüm razı değil.

Lütfen edep ya Hu!