Affetmek

..

Hayatı bütünlük ilişkisi içinde yaşadığınızı düşünüyormusunuz?

Bu durum biraz bitmemiş-yarım kalmış işlerinizleilişkilendirilebilir. Geçmiş yaşamınızdaki bitmemiş işler bütüncüllüğümüzübozuyor. Örneğin okuduğunuz bir kitabı yarıda bırakmanız, bir insan ile olanilişkinizi yarıda bırakmanız, kendiniz ile ilgili karar verdiğiniz eylemleritamamlayamamanız bütünlük ilişkisini engelleyen faktörler olarak sayılabilir.

Çevrenizi gözlemlediğinizde özgürlüğünü inşa etmeyeçalışan bireyler görebilirsiniz. Birçok insan yaşamayı isterken aynı satırdaözgür olmayı da istiyor. Bunun için olgunlaşma önemlidir. Ne istediğini bilmek,istedikleri için çaba göstermek, başarmayı hedeflediği şeylerle ilgilenmekbireyin kendi kaderini tayin etmesinde (self-determinasyon) ve kendinigerçekleştirmesinde önemlidir. Bu olgunlaşma ile mümkün gibi duruyor. Özgürlükise olgunlaşmayı destekliyor. Kendi iç dünyanıza döndüğünüzde, iç sesinizlehuzurlu bir şekilde anlaşabiliyorsanız takılmadan işlerinizitamamlayabileceğinizi düşünüyorum. Bu da yaşamınızda bütünlük ilişkisinioluşturmanızı sağlayacaktır.

İnsan ilişkilerinde yarım bırakılan, tamamlanmayanişlerden biri de affetme kararıdır. Evet, affetmek bir karardır. Sizesorumluluk getirir. Ve insanları dinlediğinizde küsme kararı ile yarım bıraktığıilişkilerinin olduğunu öğrenebilirsiniz. Küsme eyleminde kendinizi iyi,karşınızdakileri kötü ilan edebiliyorsunuz. Küsmenin olduğu yerde affetmekararı terk edilmiştir. Bitmemiş işlerin yuvasıdır küsme. Bazı insanlarherkesle küsmüş. Bunu sadece ifade ettiğinde mi öğreniyoruz? Hayır! çoğunluklainsanlara bakmanız, beden dilini ve mimiklerini gözlemlemeniz elinize yeterincekanıt veriyor. Gözlerine baktığınızda mutluluğunu, coşkusunu kaybetmiş insanlargörebiliyorsunuz. İşte onların bitmemiş işleri, ilişkileri, hedefleri olabilir.

Affetmek insana özgürlük getiriyor. Affetmeyenler veyaaffedilmeyenler ise o noktaya takılıp kalıyorlar. Olgunlaşma ve yaşamındakibütüncüllüğü inşa etme, her insanda görülemeyebilir. Sorunlarınızı çözüp devamettikçe coşku ve huzuru bulabilir, özgürlüğünüzü inşa edebilirsiniz. Bunuherkes yapabilir diyemiyorum.

Etrafınıza bir bakın, ‘ Bitmemiş işleri var mı?’, o zamanaffetmediği bir şeyler vardır.

Peki, insan her şeyi affedebilir mi, affetmeli mi? Birey,affetmenin sonucunda eğer egosundan kurtularak gerçek özgürlüğe kavuşuyorsa,yaşama pozitif duygularla devam edebiliyorsa affetmelidir. Bir de şu var, bazenaffetme sürecinde kendini yok etme, affederek başka bir esarete düşme, yaşamınınanlamını kaybetme durumu ile karşı karşıya kalınıyor, bu durumda affetmekmantıksız görünüyor. Yapman gereken bu durumun üzerine çıkmaktır. Yani yaşamlaolan bütünlüğünüzü göz önünde bulundurmakta fayda var. Affettiğiniz takdirde,kişi sizi zehirlemeye devam edecekse, o kişiyi zihnen affedebilirsiniz, amakendisinden uzak durmalısınız.

Eşler arası ilişkilere baktığınızda affetmenin birçokrengine rastlayabilirsiniz. Bu durumu örnekler ile ele almakta fayda var.

-‘Eşim bana küfürediyor. Bundan dolayı birçok tartışmamız oldu. Öfkesine hakim olamayıp banaşiddet gösterdi. Sonra da benden af diledi. Bir süre sonra onu affettiğimikendisine söyledim. Ama aslında affetmedim. Affetmiş görünüyorum. Ona olanöfkem içime bıçak gibi saplanmış durumda. Hıncımı koruyorum. Kinim, öfkem hepaklımda. Evliliğimiz devam ediyor.’ Kimi çiftler affetmek kelimesinievliliğine bu şekilde yerleştiriyor. Söyledikleri ile içinde hissettikleri aynıdeğil. Bir nevi yüzüne maske takıyor. Durumun ne kadar sağlıklı olmadığının sizde farkındasınızdır diye düşünüyorum.

-‘Bir keresindeeşim beni aldattı. Bunu öğrendiğime o kadar şaşırmıştı ki, o hiçbir şeybilmediğimi düşünüyordu. Bense ipuçlarını çok iyi birleştirdim ve onuyakaladım. Benden özür diledi. Baya süründürdükten sonra affettim. Şimdi o, kuzugibi. Ne istesem yapıyor. Kalabalık ortamlarda ona kötü şeyler söylüyorum,aşağılıyorum. Hiçbir şey diyemiyor. Eskiden olsa sesimi çıkaramazdım. Ama şimdikozum var.’ Örnekte görüldüğü gibi, bazı çiftler affetme kararını ömür boyukullanıyor. ‘Ama bu da hiç sağlıklı birilişki değil’ dediğinizi duyar gibiyim.

-‘Eşim bana değervermiyor. Ben ev hanımıyım. 5 tane çocuğum var. Hepsi ayrı yaramaz. Tüm güneşimle beraber altı kişinin ardını topluyorum. Çoğu zaman benimle eşyasınınyerini öğrenmek, yemeğin hazır olup olmadığını öğrenmek, kumandanın yeriniöğrenmek için konuşuyorlar. Eşimin bana en son ne zaman ‘nasılsın’ diyesorduğunu hatırlamıyorum bile. Aynı yatakta da uyumuyoruz. Geçenlerde kumaroynadığını duydum. Çok ta yoksuluz, insanlar halimize acıyıp kapıya poşetlegıda alıp koyuyorlar. Neden böyle, neden farklı değil diye defalarca düşündüm.Ama bir sonuç yok. Eşimi hiç affettim mi diye soruyorsunuz, hiç özür dilemediki. Hiç hatalıyım düzeltmek için bana zaman tanı, destek ver demedi ki. Kendikendime alınıp kendi kendime affediyorum. Başka çarem mi var ki.’ kimiçiftlere baktığımızda affetmenin çaresizlikle ve umutsuzlukla birleştiğinigörebilirsiniz. Bu örneği incelediğinizde bazılarınız: ‘güçsüz insanlar affeder, affetmek ezikliktir’ diye düşündü değilmi? Ama yanılıyorsunuz. Affetmek güçlü olmayı gerektirir.

-‘Eşim parayönetiminde iyi değil. ‘Para işleri ile ben ilgilenmek istiyorum’ diyor. Fakatkesinlikle ben ona göre daha iyiyim. Bu konuda hem çok tecrübeli hem de çoköngörülüyüm. Ama eşimi çok seviyorum. Aramızda iş paylaşımları var. Ve o parakonusunda çok istekli. Sürekli hatalar yapıyor. Küçük kayıplara yine gözyumabiliyorum. Geçenlerde araba aldık. Eşim büyük miktarda zarar etti. Yanlışbirine güvenmişti. Çok kızgınım, çok öfkeliyim. Ama onu anlamaya çalışıyorum.Onun bu konuda benim kadar tecrübeli olmayışı tamamen kader. Farklı ailelerdefarklı olgularla büyüdük. Ve eşimi görüyorum, bilerek yapmıyor bunları. Ben deonun kendini bu konuda yetiştirmesini seyrediyorum. Onu affetmek bana da iyigeliyor.’ Bazı çiftlerde buna benzer durumlar gözlemleyebilirsiniz. Evet,sanırım sağlıklı ve bütünlük ilişkisini koruyan bir örnek yakaladık burada.Hayatının tanığı olmayı istediğiniz birine ‘ Evet’ dediniz ve evlendiniz.Evlilik sürecinde mutlaka sarsıntılar, depremler olacak. Beklentilerimizolmadığında yavaş yavaş alınırsak, gücenirsek bitmemiş işler birikmeye başlar.Ve evlilik bahçemizde yavaş yavaş sarmaşıklar dolanmaya başlar. İşte busarmaşıkları temizlemeniz lazım. Temizlik yapmayı, af dilemeyi, affetmeyizbilmelisiniz. Affeden insan geleceğe döner. Geçmişle olan işini halleder. Tabibu egosunun üzerine çıkabilmeyi gerektirir. O zaman bahçenizde kuşcıvıltılarını, güneş ışığını daha çok hissedersiniz. Yaşamın adil olduğunu,birbirine güvenmenin önemli olduğunu, emeklerin çiçek açacağını düşünmektefayda var.

Bir de ‘kendini affetmek’ meselesi var ki, bunu dahafarklı bir yazıda ele alacağız.