Nöbetçi Eczaneler
On bir ayın sultanı kutlu misafir geldi gidiyor, zaman su gibi aktı geçti, Ramazan ayının son haftasını ihya etmekteyiz.
Bayramın Cuma gününe denk gelmesi nedeniyle bugün Ramazan’a veda yazımızı yazmış bulunuyorum.
Kendimize Sormamız gereken bazı sorular var.
Ramazan bizden memnun kaldı mı?
Manen derinleşebildik mi?
Daha da önemlisi nefsimizle hesaplaşabildik mi?
Meleki yönlerimiz ön plana çıktı mı?
İmtihanlara karşı ne kadar sabırlı olabildik?
Öfkemize ne kadar hâkim olabildik?
Gözlerimiz nerelere baktı?
Kulaklarımız neler duydu?
Ramazan’da mide açken dil durmadan gıybet edip gönül kırdıysa, nefis kibir ve riya oklarıyla saldırıya geçtiyse oruç sana ne yapsın?
Mesele bedenle oruçluyken hem nefse hem zihnin kötülüklerine gem vurabilmekti.
Bilmem ki biz şuurlu bir Ramazan’ın neresindeyiz…
Ramazan’a veda etmek,
On bir ay boyunca hasretle beklemek demektir.
Ay ışığı düştü gecelere sessizce,
Dediler ki veda ediyor kutlu misafir,
Kirlenmiş bir çağda ne güzel bir teselliydi Ramazan,
Her gece daha keyifli, her sabah daha huzurluyken,
Her iftar bir umut, her sahur bir niyetti,
Ey Ramazan bizden selam götür yüce Resule,
Söyle ümmeti her zamankinden daha muhtaç ona.
Yine gel; gel ki, çorak toprak misali kurumuş kalpleri tövbe pişmanlık suyuyla yıka, merhamet tohumuyla yeşert…
Görüşmek üzere Hoşça kal kutlu misafir.
Ömrümüz Ramazan, ahiretimiz bayram olsun.
Allah yar ve yardımcımız olsun.
Selam ve dua ile.
