Nöbetçi Eczaneler
Dünyada insanlar her geçen gün mevki makamlarına göre değer bulmaktalar. Bu insani ve ahlaki olarak çok üzücü bir durum, İnsana insan olduğu için değer vermesini bilmeliyiz.
Makamlar insanlara değil, insanlar makamlara şeref kazandırırlar. Asalet dediğimiz şey diploma ile, para ile, mevki ile ölçülmez.
Mevki makam sahipleri unutmasınlar ki; o karşılarında el pençe duran insanlar gün gelecek kendilerine selam bile vermeyecekler.
Eski bir bakandan bir konferansta konuşma yapması istenmişti.
Eski bakan elinde kağıt kahve bardağı ile kürsüye çıktı.
Kağıt bardaktan bir yudum kahve aldı, dedi ki: geçen yıllarda bakanlık görevim devam ediyordu. Buraya gelirken beni limuzin ve eskort araba bekliyordu. Önce beni bir otele götürdüler. Kral dairesine çıkardılar.
Sabah lobide inişimi bekleyen hazır ol vaziyetinde saygılı bir heyet vardı. Beni özel bir odaya aldılar, konferans saatini beklerken markalı porselen bir fincanda kahveler ikram ettiler.
Sonra salonda bana ayrılan özel bir koltuğa oturdum. Övgülerle alkışlarla sahneye davet edildim.
Eski bakan derin derin tebessüm ederek nefes aldı, seyircilere baktı ve devam etti.
Fakat şu an karşınızda bakan olarak bulunmuyorum. Şu anki durumum ne biliyor musunuz?
Dün buraya kendim aldığım biletle tek geldim. Beni bir kişi bile karşılamadı, otele taksi ile geldim.
Oteldeki görevliye kahveyi sordum. Lobide kahve makinası var alabilirsin dedi. Gittim elimdeki şu kağıt bardakla kahveyi kendim doldurdum.
Seyirciler gülmeye başladı.
Eski bakan bu konuşmayı laf olsun diye yapmıyorum. Sizlere hayati bir ders vermek istiyorum.
Meğer geçmiş zamanda bana markalı porselen fincanlarda sunulan kahve şahsıma değil, makamıma sunulmuş. Ben aynı benim, ama artık aynı makamda değilim.
Size bugün verebileceğim en iyi ders bu işte, dünyanın vefası bu kadar, insanın insana verdiği değer ancak bu seviyede.
Bütün övgüler, bütün alkışlar, o dost gibi görünen etrafınızda dolaşanlar sizin şahsınız için değil, rütbeniz, rolünüz, yetkiniz ve makamınız içindir.
Veyahut oturduğunuz ev, bindiğiniz araba, banka hesabındaki paralarınız kadar değer bulursunuz.
Unutmayın ki; o değer sizin şahsınıza verilmiş değer değil, sizin elinizdeki makam veyahut maddi güce verilmiş değerdir. Hiç biri size ait değildir.
Birgün makamınızı ya da malınızı kaybederseniz size porselen bardakla çay ikram etmeyi bile çok görürler. Kağıt bardakla kahve içersiniz.
Çok manidar değil mi? Eski bakanın sözleri.
Bu konuşmadan alacağımız çok güzel bir ders var. Kendine pay çıkarabilene ne mutlu.
Son sözleri Üstad Cengiz Numanoğlu söylesin.
Ne cananda vefa buldum, ne canda,
Ne makamda, ne şöhrette, ne şanda,
Aradım; gördüm ki, yok bana YA RABB,
Senden başka canan iki cihanda…
Allah yar ve yardımcımız olsun.
Selam ve dua ile
YORUMLAR