Nöbetçi Eczaneler
Evet yangın var, ama kast ettiğim sadece terörün memleketimizde çıkardığı yangın değil.
Hayatın her safhasında yangın var, ailede, gençlikte,masa başında kasa başında, adalette, hak ve hukukta, edep de, ahlakta müdahale edilmesi gereken küçük bir kıvılcımla başlayıp her geçen gün büyüyen bir yangın var.
Bu durumu Üstat Abdurrahim Karakoç anlamlı mısralarıyla şöyle ifade ediyor.
Alev sardı alemi, uyanmayın daha siz,
Altta döşek yanıyor, üstte yorgan yanıyor.
Beşikler besmelesiz, mezarlar Fatihasız,
Doğan insan yanıyor, ölen insan yanıyor.
Üstadın ifade ettiği gibi dini değerlerden yoksun, adeta bir sürü psikolojisi ile toplum nereye giderse ben de oraya giderim zihniyetiyle her geçen gün erozyona uğruyoruz.
Bağlanmış dünyalıklar dünyanın yularına,
Gösterin hangi yüzle çıkacağız yarına,
Ya Rab! İman ihsan et riyakar kullarına,
Hacda hacı yanıyor, haçta ruhban yanıyor.
Şimdi tüm dünya Türkiye’deki yangınları konuşuyor, teksorun Ermenilere çıraklık yapan hain PKK’nın çıkardığı yangınlar olsa haftalarca aylarca konuşalım. Fakat insanlığın derdi sadece bundan ibaret değil ki, depremler, seller, virüsler, yangınlar, savaşlar bunlar yüce Mevla’nın bizlere ilahi ikazlarıdır. İnsanlık olarak sürekli suçluları arıyoruz. Biz nerede yanlış yapıyoruz ki bu kadar bela bu kadar musibet bizi buluyor diye kendimize sormuyoruz.
Kör müyüz, sağır mıyız? Rahmeti rahman mı yok?
Yoksa yol gösterecek Hz Kur’an mı yok?
Yanmak mı marifettir, yananda izan mı yok?
Dağda çoban yanıyor, tahtta sultan yanıyor.
Hayat rehberimiz Kur’an bize soruyor:
FE EYNE TEZHEBÜN. BU GİDİŞ NEREYE???
Biz toplum olarak virüse, yangına, depreme fail bulmadan önce bu soruyu neden kendimize sormuyoruz. Çünkü hepimiz biliyoruz ki; kulabela gelmez hak yazmadıkça, hak bela yazmaz kul azmadıkça.
Allah kullarını uyarmak için ilahi ikaz gönderecekse bunu gökten taş yağdırarak göndermez. Bazen yer sallanır, bazen gök feryad ederek ağlar, bazen de Mevla kötüleri kullarına musallat eder, tabi ki anlayana…
Tutup yemek kastındaki gardaş gardaşını,
Bu halin hicabından dağlar eğmiş başını,
Titredim seyrederken, mazlumun göz yaşını,
Bir damlanın içinde, yetmiş umman yanıyor.
Sözün kısası ülkemizdeki bu yangın üzerinden kendimizle muhasebe edelim. Peş peşe bu kadar musibet neden geliyor? Nerelerde hatalar yapıyoruz?
O yangını çıkaranlara gelince Allah yarına bırakır, fakat hiçbir zalimin zulmünü yanına bırakmaz. İnsan vicdanıyla insandır, ormanları ateşe verenler taşı toprağı değil, insanlığın ciğerini, karıncanın emeğini, kuşun geleceğini, pörtü böceğin vatanını, Allah’ın kudretinin ayetlerini yaktı. Biz duymasak da, Allah (cc) hayvanların feryadını duydu.
Cenabı hak hud suresi 121 ve 122. Ayeti kerimede şöyle buyuruyor. De ki elinizden geleni yapın, biz de yapacağız. Bekleyin.
Allah yar ve yardımcımız olsun.
Selam ve dua ile.
YORUMLAR