VEFA MANEVİ BORÇTUR

Vefalı olmak vicdan ile sevmektir, Sadakat ile o sevgiyesadık kalmaktır. İnsan önce Rabbine karşı, sonra peygamberine karşı, devamlavatanına, ümmete, ailesine, dostlarına ve sevdiklerine karşı vefalı olmalıdır.Unutulmaması gereken bir gerçek var. Allaha karşı vefası olmayanın kula karşıvefası olmaz.

Hz Mevlana der ki:

Dostlarını daima vefa ile hatırla can! Arayan sen ol,bulan sen tanıyan sen ol, kucaklayan sen ol. Kula vefası olmayanın hakka vefasıolmaz.

Vefanın zıttı nankörlüktür, Vefa kadir kıymet bilmektir.Nankörlük ise iyiliğin değerini bilmemektir. Cenabı hak adiyat suresinde insanrabbine karşı çok nankör buyuruyor.

En büyük vefakarlık insanın yaratıcısını tanıması,kendisi için verdiği sayısızca nimetlerin kıymetini bilmesidir.

Yerine göre hayvanlar bile kendilerine verilen nimetinkıymetin kadrini bilirler. O nimeti verene karşı vefalı davranırlarsadıktırlar. Hiç kimsenin hakkı Allahın hakkından önce gelemez.

Ayak bastığımız yeryüzü, başımızın üstünde duran direksizgökyüzü, teneffüs ettiğimiz hava, içtiğimiz su, ayrı ayrı işlevlere sahiporganlarımız, yediğimiz sayısızca yiyecekler, ayet saymakla bitiremezsinizbuyuruyor.

SAHİ NE KADAR BU SAYISIZ BEDELSİZ NİMETLERİN KIYMETİNİBİLİYORUZ. RABBİMİZE KARŞI VEFALI MIYIZ? YOKSA VEFA BİZİM İÇİN İSTANBULDA BİRSEMTTEN Mİ İBARET?

Bir vefa hikayesi:

Selim dedenin beş oğlu bir de eşeği vardır. Selim dede bueşeği on yıl kullanmış. On yılın sonunda yaşlanan eşeğin gözlerine perde inmiş,eşek artık göremiyormuş. Büyük oğlu babasının yanına gelir; baba eşek görmüyorişe yaramıyor. Bunu götürüp dağa bırakalım der.

Selim dede diğer dört oğlunu da yanına çağırır. Eşeğigetirin der. Gider getiriler, selim dede hayvancığın başını okşar, evlatlarınadönerek bu eşek bizim on yıl kahrımızı çekti. Ne dediysek yaptı, bu eşeğinbizde hakkı var. Şimdi bize düşen görev bu eşeği emekli etmek yaşadığı süreceona bakmaktır.

Büyük oğlan baba bu eşek görmüyor işe yaramıyor der.

Selim dede öfkeyle yarın ben görmediğimde işeyaramadığımda beni de ormana mı bırakacaksınız? Vefa evlatlarım vefa önemli birerdemdir. Her kişide bulunmaz, ancak er kişide bulunur der.

Bu olayların yaşandığı sırada ailenin en küçük oğlu Ahmetdaha beş yaşındadır. Ama olaylar babasının verdiği bu öğüt Ahmed’in zihninenakış nakış işlenmiştir.

Eşek iki yıl daha yaşar, selim dede her gün eşeği doyururarada da sever. Seni çok çalıştırdık hakkını helal et der.

Aslında selim dedenin derdi çocuklarına vefa dersivermektir.

İki yıl sonra eşek ölür. Derenin kenarında bir çukurkazarlar. Ve oraya gömerler. Yıllar yılları kovalar, Ahmet okuyup hakimolmuştur. Önce babasının kabrini ziyaret eder. Sonra eşeğin gömüldüğü yeregider. Sen de bize çok emek vermiştin der.

Çünkü hakim Ahmet babasından çok güzel vefa dersialmıştır. Vefalı insanın özelliği kadir kıymet bilmektir, sadık kalmakunutmamaktır. Vefalı insan önce rabbini sever, rabbine karşı vefalı olur,sonrası yaratandan ötürü, yaratılanı sever, yaratılana karşı da sadakat sahibiolur.

Vefa Allaha karşı sadık olmaktı, vefa görülen iyiliğiunutmamaktı. Vefa iyi günde yanında olurken, kötü günde kardeşinden dostundanarkadaşından kaçmamaktı, dostun ağlarken gülmemekti, din kardeşin feryadederken sessiz kalmamaktı. Vefa ne bir semt ne de sadece bir apartman adıydı.Vefa dostla kardeşle hemhal olmaktı, ihanet etmemekti, vefa yaralıya merhemolmaktı, susuza su, aç kalana ekmek bulmaktı. Vefa bir diken için bir gülüatmamaktı. Vefa yaratandan ötürü yaratılana karşı muhabbet duymaktı.

Vefa sadık kalmaktı, unutmamaktı, derde derman olmaktı.

Ziya paşa ne güzel demiş:

İnsana sadakat yaraşır görse de ikrah,

Doğruların yardımcısıdır Hz Allah.”

Allah yar ve yardımcımız olsun.

Selam ve dua ile.