MERHAMET

..

“Günbatsa ne olur, geceyi onaran bir Mimar vardır.
Senden umut kesmem, kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır.
Sevgili. En Sevgili. Ey Sevgili.”
Sezai Karakoç’un gayet latif ifade etmiş olduğu büyük bir hakikattir merhamet.
Bu hafta, geniş yankı bulan bu hakikati konuşalım istiyorum.
Bir korkak tavuğu, azgın bir köpeğe saldırtan ve belki bu uğurda kafasınınkopmasıyla hayatına mal olan hakikatin adı, yavrularına duyduğu şedit merhamethissidir. Bunu konuşalım istiyorum.
Yeni bir bitki doğacak diye bütün varlığını veren bir tohumun, bir deneninmerhameti değil midir toprak altında can çekişmesi.
Bitkilerin; insanların ve hayvanların hizmetine koşmaları aynı şekildehayvanların; insanların hizmetine pür heves iştirakleri şefkatin, merhametin bircilvesi olamaz mı?
Hz. Yakup’un (a.s) gözleri ile ödediği Yusuf peygambere duyduğu; aşktan, kat vekat daha ziyade olan şefkatin ücreti değil midir?
Bütün validelerin göğsünde mündemiç bu merhamet nereden geliyor? O küçücük kalpiçerisine kâinatı alabilen bu şefkat-i muazzamayı kim dercetmiş?
O minik yavrulara ihtiyacı anında annelerinin sinesinde o mübarek sütü yaratanveya o minik kediciklere çocuklarımızı hizmet ettiren bu merhamet nereden vekimden gelmektedir?
Kur’an-ı Azimüşşanda yüz on dört yerde kendisinden Rahman ve Rahim olarakbahseden ve bize tanıtan; her mübarek işin başında bu iki muazzam isim veisimlerinin hakikati ile Zatını anmamızı emreden Rabbimiz; kâinatta gözümüzesoka soka merhamet ve şefkat hakikatini göstermiyor mu?
Evet. Rahmanürrahim’in merhameti kainata öyle bir şekilde serilmiş ve yayılmışki nereye bakılırsa bakılsın, neye dikkat edilse edilsin, ne tefekkür edilirseedilsin Rahmaniyet, merhamet ve şefkat akla, kalbe ve ruha gelir.
Kainata şöyle bir göz atalım. Bulut rahmetle geliyor. Rüzgar rahmetle esiyor.Dağlar zemine birer hazineli direkler olarak çakılmış O Zatın mahlukatına çeşitçeşit hizmetler görüyor.
Geceden sonra sabah; kıştan sonra bahar geliyor. Hayat bitmiyor. Tefessühetmiyor. Hiç ve yok olmuyor. Baki bir hayat bizi bekliyor.
Cehennem dahi mazluma rahmet olduğu gibi zalime de rahmet oluyor ki yokolmaktan mahfuz kılıyor.
Maddi hayatımıza şefkat gösterdiği gibi -rızkımızı veriyor, geceyi ve gündüzüveriyor, kar ve yağmuru güneş ve ayı hizmetimize koşturuyor, dünyayı bizim içinçeviriyor, baharı bir temaşagah yapıyor- manevi hayatımıza da merhamet ediyor.Anne, baba, eş, dost, çocuk, hısım, akraba, aile hayatı, arkadaşlar ihsanediyor, muhabbeti veriyor, mabeynimizde güzel hisler tesis ediyor.
Evet. Nereye ve neye dikkat edilse merhamet ve şefkat göze çarpıyor.
Bizlere böyle merhamette bulunan Zat-ı Zülcemal -haşa- bizi bırakmış değil.Unutmuş değil. Terk etmiş değil. Bizden merhametini kesmiş değil.
Rabbimiz bizleri görüyor, biliyor, işitiyor.
Rabbimiz rızkımızı yine gönderiyor. Baharı yine ihya ediyor. Dünyayı çeviriyor.Rüzgara es emrini veriyor. Yağmuru ve bulutu yine insana hizmete koşturuyor.
Rabbimiz yine gözlerimizi gördürüyor. Kulaklarımızı işittiriyor. Ellerimizitutturuyor. Aklımızı tefekküre sevk ediyor.
Bizler de bize her hal ve her durumda merhamet ile muamele eden O Zata dua ileiltica ediyoruz.
Rabbimiz Senden ümit kesmeyiz.
Rabbimiz her şeyin anahtarı sendedir.
Rabbimiz bize şifa ver.
Rabbimiz bizi bize bırakma.
Rabbimiz üzerimizden merhametini çekme.
Amin.