KUDÜS İSLAM ÜMMETİNİN ASLİ MESELESİDİR

Dünya ilk insan Hz Ademden günümüze kadar hak ile batılın mücadelesine sahne olmuştur. Bu mücadele kıyamete kadar da devam edecektir.

Tevhit inancına bağlı olanların manevi mekanları vardır. Müslümanların önemli mekanlarından biri de Kudüs’tür. Kudüs ümmetin kırmızı çizgisidir. Kudüs ümmetin onuru ve izzetidir.

Kudüs bir şehirden öte dünyanın kalbi gibi, bütün damarların kendisine bağlandığı bir hayat merkezidir.

Kudüs Hz Ömer’in sevdası, Selahaddin’i Eyyubinin rüyası, kanuni sultan Süleyman’ın mirası, ve Abdülhamit han hazretlerinin davasıdır. Ümmete bırakılan bu kutlu mirasa sahip çıkmak bütün Müslümanların boynunun borcudur.

Ümmet Kudüs’ün işgali karşısında gerekli mücadeleyi yapamıyor maalesef. İlk mescidimiz mescidi aksaya onu bağrında taşıyan kutsal şehir Kudüs’e ve genel anlamda Filistin davasına sahip çıkma noktasında bu konu İslam dünyasının dağınıklığını vurgulamak için sıklıkla gündeme gelir.

İsrail’in ilk kadın başbakanı Golda Meir 21 Ağustos 1969 yılında mescidi aksanın Yahudi bir yerleşimci tarafından yakılma girişiminin ardından duyduğu kaygıyı şöyle anlatıyor: O gece sabaha kadar korkudan uyuyamadım. Zannediyordum ki, Müslümanlar dört bir taraftan İsraile girecekler. Lakin sabah oldu korkulan olmadı. İşte o zaman idrak ettim ki, biz

dilediğimizi yapabiliriz. Zira artık Müslüman ümmeti uyuyan bir ümmettir.

Siyonist devlet İsrail’in Ortadoğunun kalbine bir hançer gibi saplandığı günden bu yana, Filistin halkı zulüm altında. İsrail 70 yıldır Filistin halkına kan kusturuyor. 70 yıldan bu yana işgal altındaki topraklarda hep kan ve gözyaşı hakim.

Ne yazık ki İslam ümmeti olarak bu zulmün önüne geçemiyoruz. Unutmayalım ki biz kendimizi gafletten, tembellikten kurtarmadan, Kudüs düşmandan kurtarılamayacaktır.

Allah Resulünün on dört asır önce kardeşlerim diye seslendiği asil ümmet! Doğrul ayağa kalk! Diril, dirilt ve yüksel.

Vaktidir. Bize emanet edilen mescitlere sahip çıkma vaktidir. Vaktidir Ayasofya’nın ibadete açılması, Kudüs’ün özgürlüğüne kavuşma vaktidir…

Şair Mehmet Akif inan der ki:

Mescidi Aksay’ı gördüm düşümde,

Bir çocuk gibiydi ve ağlıyordu,

Varıp eşiğine alnımı koydum,

Sanki bir yer altı nehri çağlıyordu.

Gözlerim yollarda bekler dururum.

Nerde kardeşlerim diyordu bir ses.

İlk kıblesi bir ses ulu nebinin,

Unuttu mu bunu acaba herkes.

Kimsecikler varmaz yanıma,