KİM BİLİR MENDİL SATAN ÇOCUKLARIN GARİP HİKAYELERİNİ

Trafiğin yoğun olduğu, karın lapa lapa yağdığı bir gün kırmızı ışık yandı durduk. Sırtında ceketi ayağında çorabı olmayan yırtık terlikleriyle gözlerinde yaş, yüzünde hüzün olan beş yaşlarında bir kız çocuğu mendil alı

Takdir bizi bu çocukla ilerleyen zamanda yenidenkarşılaştırdı. Evini ziyaret ettik, Hayat hikayelerini dinledik, babanın eviterk edeli yıllar olmuş, anne ve 6 çocuk komşuların yardımlarıyla hayata devamediyorlardı. Günlerden yine bir gün somuncu babaya gittim. Baktım iki çocukönlerinde pet şişeler var su satıyorlar. Ama ilginç olan aynı zamanda AşıkVeysel’in şu anlamlı türküsünü mırıldanıyorlardı.

Ne var ise sende bende

Aynı varlık her bedende

Yarın mezara giren de

Sen toksun, ben aç mıyım?

Topraktandır cümle beden

Nefsini öldür ölmeden

Böyle emretmiş yaradan

Sen kalemsin ben uç muyum?

Yanlarına gittim selam verdim. Nasılsınız dedim, ölmedikhala ayaktayız, hem babayız hem ablayız dediler. İsimleri biri Mina diğeriHatice idi. Babaları şehit olmuş, mülteci olarak 8 kardeş

bir gecekonduda hayat mücadelesi veriyorlardı. Hadi bizievinize götürün dedik, tamam dediler, yolda sohbet ederek evlerine gittik.Mutfak tezgahında sadece su ve iki ekmek vardı. Çünkü kira fatura ödeyincegeriye elleri boş kalan gariban bir aile. Akşama ne yiyeceksiniz sorusuna anneişaretle 11 yaşındaki Mina 9 yaşındaki Hatice’yi gösterdi. Annenin umudu Minave Hatice idi. Onlar akşama su ve mendil satarak makarna alır getirirler dedi. Şimdikırmızı ışıkta mendil satan çocukları görürken direksiyon başında kafayı sağasola sallayan abiler ablalar, ocak şubat ayında kaldırım kenarında oturanmendil satan çocuklara ters ters bakan hacı amcalar, kimse o gariplerin hayathikayesinden haberdar değil. Şu an değerli dava arkadaşlarımla beraber sessizceTürkiye geneli faaliyete geçirecek bir çalışmanın alt zeminini oluşturmagayreti içerisindeyiz. 10 yaş altı mendil satan çocukların ve ülkesindenmalından mülkünden feragat ederek başka ülkelere muhacir olarak gidip her günbiri tarafından hor görülen mülteci çocuklar için de faydalı bir çalışmanıntemellerini atacağız inşallah.

Biz bugün sokak çocuklarımıza köprü altındakiçocuklarımıza sahip çıkmaz, babaları ölmüş, veya terk etmiş, dağılmış gariplerinelinden tutmazsak, acının sert rüzgarıyla savrulmuş fidanlarımıza su dökmez,bakmaz ilgilenmezsek o fidanlar belki de birgün diken olup sahipli fidanlara dazarar verecekler. Birini yargılamadan önce şu soruların cevaplarını bulmakgerekir. Bu kişinin ailesi bu kişiye gereken talim terbiye manevi değer aşıladımı? O kişi yanlışlara doğru giderken biz toplum olarak ne kadar engelolabildik? Bu sorulara cevap vermeden kimsenin kimse hakkında ahkam kesmeyehakkı yok. Günlerden bir gün hakim mahkeme salonunda karşısında 2 suçlu çocukolduğunu görür. 11 yaşındaki murat 12 yaşındaki Erol bir kuyumcu dükkanınısoymaya kalkıştıkları için sanık sandalyesine oturmuşlar. Önce söze kuyumcununavukatı başlar, hakim bey bu çocuklara gereken ceza verilsin, ders olsun bir dahaböyle bir hata yapmasınlar. Hakim çocuklara sert bakarak kalkın ayağa der.Çocuklar o sırada sessiz sessiz ağlarlar. Hayra hizmete baş koymuş adsız birkahraman çocuklar için devletten avukat talep etmiştir. Çocukların avukatı sözhakkı ister. Ve sözlerine şöyle başlar: Hakim bey burada suçlu olan bu ikiçocuk değil. Asıl suçlular bizleriz. Bu çocuklar anadan suçlu doğmadılar.Onların suç işlemesinde bizlerin hiç mi katkısı yok. Hakim ne demekistiyorsunuz? Av hepimizin çocukları var. Onlarla ilgilenmesek, gerekli eğitimivermesek, köprüler altında soğuklarda uyusalar. Ceplerinde ekmek olmadığı için3 gün aç kalsalar bizim çocuklarımız da aynı şeyi yapabilirler. Bu çocuklar çokgün aç ve açıktalar. Bu çocuklar mı suçlu? Yoksa bu çocukları bu halegetirenler mi?

Çözüm çocuklara ceza verip hapse koymakla olmaz. Çözüm buçocuklara imkan sağlamak, doğru istikameti göstermek, kendilerine çığıraçmaktır. Lütfen ceza ile ilgili karar vermeden bu iki çocuğun hayatşartlarını, kimsesizliklerini ve çaresizliklerini bir daha düşünün. Hakim beyGelin bu yangını hep beraber söndürelim. Yoksa aksi takdirde daha çok suçlularsanık sandalyesine oturacak, Daha çok canlar yanacaktır.

 Allah yar ve yardımcımız olsun. Selam ve dua ile.