KAR YAĞARKEN TEFEKKÜRE AÇILAN KAPI

Cenabı hakkın vermiş olduğu her bir nimet ayrı güzel. Kar ile yağmurun da rahmet olduğunu hepimiz biliriz. Ama bu iki nimetin aşırı olanı da afet olabiliyor. O da cenabı hakkın bir uyarısıdır. Allah afetlerden korusun. 

Cenabı hak nur suresi 43. Ayeti kerimede şöyle buyuruyor: baksana Allah bulutları sevk ediyor, sonra onları bir araya getirip üst üste yığıyor. İşte görüyorsun ki bunların arasından yağmur çıkıyor. Allah, gökteki dağlar büyüklüğündeki bulutlardan dolu indirir de onunla dilediğini vurur. Dilediğini de ondan korur. 

Cenabı hakkın vermiş olduğu her bir nimetin ayrı bir güzelliği var. Ne mutlu bunu görebilene, kar kristalleri üzerine araştırmalar yapan ABD’li Ateist Wilson bentley elli yıl boyunca kar kristallerinin 6000 fotoğrafını çekmiştir. Bu kar tanelerinin hiçbiri birbirine benzemez. Ve üstelik hepsi de simetriktir. Bentley kitabının son bölümünde şu notu yazmıştır; sanki bir sanatçı sanatını gösteriyor. Artık inanıyorum.”  

Dün pencereden uzunca dışarı baktım kar yağıyordu. Yeryüzü bembeyazdı, kara basarak yürümek, yürürken bazı gerçekleri hissetmek istedim. Dışarı çıktım, karın beyazlığı havadaki keskin ayaz, yerdeki buz çok şey anlattı bana.

Kar yağarken 4 gerçeği düşündüm. Birincisi kar yağarken tane tane yağar, o taneler birbirine çarpmadan zarar vermeden yeryüzüne inerler. Sorunsuz sakin ve çelişkisiz, aslında kar yağışı toprağa inen toprağı yeşerten rahmet olmakla beraber aynı zamanda bizlere hayati çok güzel ders veriyor.

İkincisi ise Cenabı hak bizi ilk dünyaya gönderdiği an kar kadar ak gönderir bu aleme, tertemiz bir hayat defteri verir elimize, bu defteri sen yazacak dolduracaksın der. En önemli soru bu kardan beyaz ak hayat defterine bizler ne yazıyoruz? Olgunluk çağından bu güne kadar sayfaları tek tek açtığımızda ak sayfalarda şu an ne görüyoruz? 

Karın hatırlattığı üçüncü gerçek ise soğukla mücadele eden, fakir fukara gariban ve kimsesizlerdir. 

Dördüncüsü ise kardan sonra keskin bir ayaz çıkar, yerler buz tutar, bu durum bize hayatı garip yaşayanları hatırlatır, yüreği ayaz yemiş, yürüdüğü hayat yolu buz tutmuş ayağı kaymış, yarı yolda bırakılmış hüzünlü kimselerdir. Bu bazen eşini kaybetmiş dul çaresiz bir kadın, bazen babasını kaybetmiş bir yetim, bazen vatanını kaybetmiş bir mülteci, bazen, bedeninden bir parçası eksik olan engelli kişidir. Yüreği ayaz tutmuş kişilerden bazıları da evladını kaybetmiş, artık hayatında dolmayacak bir boşluk olan Acılı annelerdir.  

Hayatın her anı imtihan olduğu gibi bu kış süreci de bizler için bir imtihandır, bu süreçte fakir fukara garibanı dert edinmeli, onların derdine derman olmak için seferber olmalıyız. 

Noktayı Yunus baba koysun. 

Hayırda yarış olalım,

Kardeşlikte barış olalım,

Bu dünya kimseye kalmaz.

Allah yar ve yardımcımız olsun.

Selam ve dua ile.