İYİLİK…

..

İnsan olmanın kriterleri sizce nelerdir?

Ya da şöyle de sorabiliriz iyi insan olabilmeninkriterleri nelerdir? Peki bu kriterler herkeste aynı mıdır? İnsani olabilmekiçin iyilik yapma kriteri koyabiliyorsak eğer, gerçekten yaptığımız şeyiniyilik olduğu tanısını neye göre yapıyoruz? İyilik yapmak, iyi insanolabilmenin bir kriteridir. Fakat iyilik diye yaptığımız eylemde biz ne kadariyi kalabiliyoruz?

Sanırım karışık bir yerden anlatmaya başladım. Aslında bukonu ile ilgili yazmayı istemem şöyle gelişti. Aile dostu, uzun yıllardırtanıdığımız bir üniversite hocamız var. Eşimin de fakülteden hocası. Ömrününerdeyse Anadolu’dan gelen okumak için gayret gösteren gençlere yardıma adamış.Bunu hiçbir kurum, kuruluş, vakıf, parti ya da organizasyon altında olmadankendi imkânlarıyla sağlamış fakat buna rağmen yaptığı bu iyilik hareketi ileilgili yakıştırmalarda bulunulmuş. Çünkü kimse, iyiliğin sebepsiz ve karşılığıolmadan en azından bir minnet duygusu duyulmasını beklemeden yapılacağına inançsağlamamış. Aslında bu cümleyi kurmak bana çok hüzünlü geldi…

Hocamız yaptığı eylemler için, bu iyiliği durduk yereyapmaz insan, yargısıyla ve şucudur, bucudur yaftalarıyla karşılaşmış. Hiçbiriniumursamadan, yorulmadan ve yılmadan iyilik yapmaya devam etmiş. Öğrencisi olangençlere; hep çalışkan olmalarını, akıl ve mantık ikileminden kopmamalarınıöğütlemiş. Geldikleri şehirler, aileler, kültürler, fikirler her ne olursaolsun el uzatmış. Akıl vermeye kalkmadan, sadece rehber olmaya çalışmış.Üniversite kütüphanesinin kapılarını onlara ev eylemiş. Karşılığını iseemekliliğinin yakınlaştığı bu günlerde ülkenin dört bir yanında yetiştirdiğiöğrencilerinin vefasıyla, mezun olmalarının üzerinden yıllar geçmesine rağmenher daim ve özel günlerde annelerini, ablalarını arar gibi büyük bir saygı veminnetle içlerinden gelerek aramalarıyla karşılık bulmuş. Bunu nasılbaşarabildiğini sorduğumuzda onu tanıyan birisi herkes insanları biraz olsunsever ama Ayşe Çakmak, tüm canlıları karşılık beklemeden sever, demişti.

Bu sohbet sonrasında beynimde iyilik diye yaptığımızşeyler neler ve bunlar gerçekten iyilik mi soruları oluşmaya başladı. Özellikleson yıllarda toplum genelinde sirayet eden bencillik hareketi sonrasında kendimizdenbaşka kimseler için nasıl iyi şeyler yapıyoruz ya da düşünüyoruz?

 İyilik yapmak,nefisten arındırılmış, din üstü ve ahlakla ilgili olmalı diye düşünüyorum. Yanibiz sadece Müslüman olduğumuz için iyilik yapmamalıyız bu bizim ahlakımızın birgereği olarak normal olarak yapılan bir eylem olmalı. İyilik diye yaptığımızbir eylem sonrasında, iyilik yaptığımız kişiden dualar, Allah razı olsunlar,elini, ayağını öpeyimler bekliyorsak ve bunu duymadığımızda da iyilikyaptığımız kişiyi nankörlükle ve anlayışsızlıkla suçluyorsak; kimse kusurabakmasın ama yaptığımız hiçte iyilik falan değil! İyilik hareketinin hiçbirkarşılığı yoktur. İyilik başa kakılmaz. İyilik ticari ve nefsi değildir. Hattakendimizi kutsayıp iyi ki yardım ettim, ben ne iyi bir insanım kodamanlığıhissine kavuşuyorsak; kusura bakmayın da o zaman da iyi olamıyoruz.  İnsan olmanın gereği ve yaratılmanıngayelerinden biri iyilik yapmanın yaşamın bir normali olmasından geçer. Nasılnefes aldıkça oh ne güzel nefes aldım, oh mis gibi soluyorum diye övünemiyorsakya da vay benim nefes alışlarım, ah eski nefeslerim, vay emeklerim diyesöylenemiyorsak; iyilik sonrasında da tıpkı nefes alıp verme normalitesinesahip olmalıyız. Yoksa bu yazıyı okuyup dokuz kişiye okutup, yayan kimselerindilekleri kabul olsun; sahteliğinden ötede bir iş içinde olmaktan öteyegidemeyiz.

Hani nasıl bilirdiniz merhumu ya da merhumeyisorusunun sorulacağı zaman gelecek ya; işte şimdi onun, şu an olduğunu varsayınve kendinizi vicdanınızda bir sorgulayın bakalım. Sizin için söylenecek olan‘’İyi bilirdik’’ sözü gerçekten hakkını veriyor mu yoksa öylesine dudaktansöylenip geçen bir klişe mi?