Nöbetçi Eczaneler
Sahi Kur’anla ne kadar hem haliz? Kur’an ne derece hayatımız üzerinde hakim.
Vaktiyle Anadolu’da bir köye takva sahibi temiz ahlaklı bir imam tayin edilir. Kısa bir zaman zarfında imam, köy halkı tarafından çok sevilir.
Ramazan ayı gelince köy halkı sırasıyla imamı iftara davet ederler.
Sıra komşusunun davetine gelir. Evin hanımı bir miktar parayı masanın üzerine koyarak unutur. İmam davete icabet edince iftarlarını açarlar. Akşam namazlarını evde kılıp, yatsı namazını da kılmak üzere imam ve evin beyi birlikte namaz kılmak için evden ayrılırlar.
Evin beyi yatsı namazını kıldıktan sonra eve döner. Hanım sehpa üzerine para koyduğunu fakat tekrar baktığında paranın olmadığını söyler. Lakin ortada para yoktur. Hanım da parayı ben veya sen alamadığımıza göre parayı hoca çalmıştır der. Bunu duyan evin beyi buna inanır hocadan soğur, mesafe koyar.
Gel zaman git zaman derken aradan bir yıl geçer. Yine Ramazan ayı gelir. Hanım kocasına belki hoca ihtiyacı olduğu için almıştır affedelim bu yıl yine hocayı iftar yemeğine davet edelim der, evin beyi de bu teklifi kabul ederek hocayı iftara davet ederler.
Hoca gelir iftar yemeği yenilir çaylar içilir. Evin beyi hocam bir yıldır sizle görüşmüyoruz merak etmediniz mi? der. Hoca da sebebini öğrenmek isterim der. Evin beyi geçen yıl yüksek miktar para masanın üzerine koyduk. Sen bizim eve geldikten sonra parayı bulamadık, parayı senin aldığını düşünüyoruz der.
Hoca ağlamaya başlar. Ev sahibi de hoca suçlu da mahcubiyetinden ağladığını zanneder. Hocam geldi geçti ağlamayın der. Hoca onun için ağlamıyorum. Ben karşımdaki asılı duran Kur’an için ağlıyorum. Geçen yıl ramazanda geldiğimde para masanın üzerinde duruyordu. Fakat kapı pencere açık olunca rüzgar esti para dağıldı, ben de topladım duvarda asılı duran kuran kabının içine koydum. Siz sene boyunca bir kez Kur’an’ı açsaydınız paranızın orda olduğunu görürdünüz, der.
Ben sizin beni hırsızlıkla itham edişinize ağlamıyorum. KUR’ANIN öksüz kalışına ağlıyorum der.
Evet dostlar imam mı hırsız? Kur’an mı öksüz? Kalbimize soralım mı?
Hayat Rehberimiz Kur’an namaz hayasızlıktan alıkoyar buyurur.
Soruyorum bu kadar namaz kılan sahtekar nereden türedi? Namaz kılan bir mümin Fatiha suresi okurken doğru istikamet temenni ediyor. Yalnız Allaha kulluk edeceğini ifade ediyor.
Peki, bu kadar camiye giden namaz kılan Müslümanlar neden hala gıybet ediyor, ihanet ediyor, aldatıyor, faiz alıyor ya da faiz veriyor. Riyakarlık yapıyor, iki yüzlülük yapıyor. Kibirle diğer insanlardan kendini üstün görüyor. Egosuna kurban olarak şımarıyor, Gözüne kulağına eline ayağına sahip olamıyor. Demek ki kılınan namaz hakiki namaz olmuyor. İmamın sorduğu sorunun farklı bir şeklini de kendimize sormamız lazım. Şeytan mı hırsız bizden amel çalıyor, yoksa biz iradesiz ameli zayıf olunca kuranın hitabına kulak mı vermiyoruz. Kuranı raflarda öksüz bıraktık. Ya da sadece okuduk, kuranın bize ne dediğini gerçek manada anlayamadık.
Bu ara Herkesin ağzında şu var, zam geldi her şey çok pahalı. Kimse de Mevla bize bol nimet verdi hakiki manada şükretmedik. O nedenle Mevla da bize kıtlık yaşatacak demiyor. Tarih bu tip ilahi ikazlarla dolu değil mi? Mevla bol verdikçe israf ettik. Lokantalardaki otellerdeki düğün salonlarındaki hanelerimizdeki yapılan israfları kim inkar edebilir?
Cenabı hak isyankar azgın şükretmeyen nankör ve müsrif kullara elbette kıtlık gönderecek. Allaha tam anlamıyla kulluk yapalım, şükreden zikreden fikreden ve israf etmeyen kullar olalım Mevla bize bolluk bereket verecektir elbet.
Kula bela gelmez hak yazmadıkça,
Hak bela yazmaz kul azmadıkça,
Allah yar ve yardımcımız olsun.
Selam ve dua ile.
YORUMLAR