DEPREM VE TEVEKKÜL

..

Elazığ’dayaşanan deprem kor gibi düştü yüreğimize. Yitip giden canlar, yetim kalançocuklar,  yıkılan evler yüreğimiziparamparça etti. Deprem haberlerini izlerken Elazığ’ın  ilçesinde bir muhabirin  ihlas sahibi depremzede kardeşimizle yaptığıröportaj,   beni derinden etkiledi.İlçedeki her yer,  yerle bir olmuştu.Dükkanlar,  evler harabe haline gelmişti.Böyle bir ortamda haber muhabiri,  dükkanı  hasar gören birkardeşimize, yaşadıklarını sorduğunda “Allah’ın takdiri, Onun rızasıylagerçekleşti. Olsun, buna da şükür” dedi. Bu sözleri söylerken bir artçıdeprem daha oldu. Buna rağmen en küçük bir endişe yaşamadan şöyle  devam etti. “Rabbimin rızasıyla oluyor,olsun çok şükür” demeye devam etti. Gözlerim doldu izlerken. Bu nasıl biriman, bu nasıl bir tevekküldü. Yaşadıklarına öyle bir teslim olmuştu ki budurum çok derinden fark edilebiliyordu. Sonra düşündüm de O’nun verdiğine razı olmak ve her şeyini kaybetmiş olmayarağmen şükredebilmek.    Hiçbir terapi yada telkin,  inancın verdiği bu  gücü vermeye yetmezdi. İman etmek tam da budemekti işte. Sadece olumluyu değil olumsuzu da kabullenmek ve çok şükürdiyebilmek. Çoğumuz yaşadığımız güzel şeylere sevinirken, olumsuz durumlarda bukardeşimiz gibi tevekkül edemeyip  isyanedebiliyor. Kişinin  kendi  kişisel özelliklerinin yanısıra  modelleme yoluyla da öğrenilebilen butepkiler olaylara bakış açımızı belirliyor. Her ne şekilde olursa olsun bukardeşimizin tevekkülüne sahip olmamız gerekiyor. Bazı şeyleri bilmek veyaşamak çok farklı oluyor. Tevekkülü ne kadar bilsek ve öğrensek de  içselleştirerek yaşamak çok farklı bir şey.Kendi adıma tevekkülü ve güvenmeyi öğrendim yeniden. Bazı şeyleri öğrenmenintek yolu kitap ya da eğitim değildir. Bazı insanlarda yaratılıştan gelen bir bilgelikvardır. Bakmayı bilene bunu fark etmek zor değildir. Ne diyeyim rabbim hepimizeböylesi tevekkül ve inanç nasip etsin.

Depremingöze çarpıcı gelen bir diğer özelliği de dayanışma ruhunun çok diri olmasıydı.Ülkenin dört bir yerinden gelen yardımlar, insanımızın  bu konularda çok  hassas olduğunu bir kez daha gözler önüneserdi. Gönül ister  ki hiç depremolmasın. Fakat sonuçta  yaşanılan birgerçeklik var ve bu olumsuz gerçeklikte bütün farklılıklarımıza rağmen birolabilmek çok güzel bir özellik. Umarım bu özelliğimizi hiçbir zamankaybetmeyiz  ve   deprem bölgesi olan güzel ülkemizin   kayıplarını, önleyici tedbirler alarakzamanla yok ederiz.  Yaşanılan ne olursaolsun dayanışma ruhumuz hep diri olsun.

Selam vedua ile.