BİR ŞEYLER YAZMAK LAZIM

..

Alemlerin Yaratıcısı son Nebisine “Oku” emriylepeygamberlik vermeden önce kalem yaratılmıştı. Hatta insanlık yaratılmadanevvel o vardı. Çünkü öyle buyurmuştu Allah kutsal kitabında; “Kaleme veyazdıklarına and olsun…”İnsanlığı yaratmadan evvel kalemi yaratan Yüce Rabbimizonun yazdıklarını muhafaza edecek, mahiyeti bilinmeyen; herkesin şeceresinin,kaderinin, öncesi ve sonrasının, kara gecede gezen kara karıncanın ayakseslerinin dahi kaydedildiği Levh-i Mahfuz adlı kitabı da yaratmıştı kalemlebirlikte. Tüm insanlık kayıt altına alındı ve kaldırıldı kitap kıyamete kadar,kırıldı onu yazan kalem. Sonra alemlerin Rabbi kainat kitabını yazdı, bir birnakşetti varlığını dünyaya. Ardından “Oku” dedi kuluna ve ilk emrini verdi; “Oku, yaratan Rabbinin adıyla oku..” Öyle ya okumak eylemi için önce bir şeyleryazmak gerekti. Evvela dağa- taşa, kurda- kuşa varlık gerçeğini yazdı Yaratanve okumak düştü insanoğlunun kaderine. İnsanlığın en önemli vasfıydı okumak veen kutsal hazine. Fakat yazmak, alemlerin yaratıcısından kalan en önemlimirastı hepimize. Okumak için önce yazmak lazımdı bir şeyleri. Hani okur- yazarderiz ya. Önce yazar olmak lazım okumak için, doğruyu yazmak için de okumaklazım hakikati en doğru biçimde. Okumak ilk emirse insanoğluna, yazmak onagösterilen sadakatin emaresiydi…

O yüzden okumak için önce yazmayı bilmemiz lazım. Nasılki; okula ilk başladığımızda bize yaptırılan ilk iş yazmak eylemi ise, doğruokumanın yolu da önce yazmaktan geçer öyleyse. Okuyan bir toplum olmakistiyorsak; hepimizin bir yanının da yazar olması, kalemle defterinberaberliğine, eşsiz ahengine şahit olması lazım. Günümüz insanının yazmak yanıyarım kalmış maalesef. Yazmaya üşenir olmuşuz, adımızı soyadımızı dahi yazmaktanaciz hale gelmişiz neredeyse. İki lafı bir araya getirememek deyimi vardır yahani, iki kelimeyi bir araya getirip yazmak iki dağı bir araya getirmek kadarzor gelmiş elimize. Zaten kağıt ve kalem hazinesi çoktan kaldırılmış raflarıntozlu bölümlerine. Adına teknoloji dediğimiz telefon, tablet, bilgisayar gibiyazı araçlarında bile bir kelime yazmaya üşenir hale gelmişiz. “tmm,ewt,slm,by,tlf”gibi  güya kısaltmalar kullanarakgüzelim dilimizi, Türkçemizi katleder hale gelmişiz. Yeni nesil bu konudakülliyen hüsran iken, biz eski topraklarda onlara ayak uydurur, bu akımakendimizi kaptırır olmuşuz. Halbuki yazmak, dosdoğru yazmak, bir kültürüngeçmişe bırakacağı en güzel mirası, kültürün varlığının devamı, devamlılığınkanıtı değil mi? Yazdıkça aktarmaz mıyız bizi biz yapan değerleri yeninesillere, geleceğe? Ne güzel demiş atalarımız ‘Söz uçar yazı kalır.’ Söz suyayazmak gibiyse eğer, yazı her sözün limanıdır. Nasıl ki limana varamayan gemialabora olmaya mahkumsa, yazılmayan her söz unutulma hasletinin esiridirennihayetinde.

O yüzden ısrarla ve inatla diyorum ki; bir şeyler yazmaklazım. Yazı yazmayı yeni nesile sevdirmek kendini ifade yoksunluğu çekengençlerimize yeni kapılar, yeni ufuklar açmak lazım. Öyle yazmak dediysemhepimiz yazar olalım demiyorum tabii ki. Yazmak için bir şeyler yapmak biryerlerden başlamak lazım. Mesela mektup yazmak sevdiceğimize, ucu yanık,kestane kebap acele cevap cümlesiyle biten. Çok hoşumuza giden bir sözü birkağıda not etmek. Bizim için önemli bir tarihi iki cümleyle bir köşeyekaydetmek. Mırıldandığımız şarkıyı karalamak elimizin altındaki herhangi bir kağıda,aldığın her kitaba adını yazmak mesela. Yazmak dediysem öyle alalade, süslüsözler değil maksadım. Sevdiklerinize sizi hatırlatacak küçük notlar mesela,sevgi sözcükleri, bir özür, bir teşekkür yazılı kağıtlar iliştirmek, ensevdiğinin önce cebine, sonra kalbine. Yazmak lazım hayatını paylaştığınkimselere, yıllar sonra sizi hatırlatacak iki satır, bir cümle… Okuyunca sizigeçmişe götürecek, belki duygulandıracak, bazen güldürecek günlük yazmakmesela. Gönül almak için alınan hediyelere birkaç sözcük de olsa bir notiliştirmek ya da gelen notları en güzel hediye diye saklamak ömrün elverdiğince. Hediyeden çok yazdıklarının daha değerli olduğunu söylemeksevdiğinin gözüne bakarak… Birilerine ya da kendine değer verdiğini göstermekyazarak, yazı dilini kullanarak…

Ne olursa olsun bir şeyler yazın. Yazmayı sevin ve aslabırakmayın. Sizden hoş bir seda kalsın geleceğe yok olup gitmeyen, geçmişten güzelbir hatıra kalsın hiç bitmeyen. Sizi anlatan, sizden bir hediye, okunası biryanınız kalsın bir yerlerde ve varlığınızın ispatı olsun bu alemde. Bir günnefesiniz kesilip sözünüz bitse de, bedeniniz toprak olup gitse de… Sizdensonra okunacak tek şey mezar taşınız olmasın veya arkanızdan ruhunuza  bir Fatiha…Siz yazın kendinizi, okuyacakbirileri çıkar nasılsa….Vesselam.